HÜSEYİN ÖZER BAHÇEKAPILI İLE RÖPORTAJ
Sizi kısaca tanıyabilir miyiz?
Ben Hüseyin Özer Bahçekapılı. 1949 yılında Trabzon Maçka Hamsiköy’ de doğdum. İlköğretimi Hamsiköy’ de, orta öğretimi Maçka’da ve lise eğitimimi ise Trabzon Lisesinde tamamladım. Evliyim, bir kızım var.
Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunda başkanlık, Trabzon Ticaret ve Sanayi Odasında meclis üyeliği ve yine TTSO’ da yönetim kurulu üyeliği görevlerini yürüttüm. Halihazırda Trabzon Arsin Organize Sanayi Bölgesi Denetim Kurulu Üyeliği görevini sürdürmekteyim.
İş hayatına nerede ve nasıl başladınız?
Liseyi bitirdikten sonra 1960 yılında evlendim. Askerlik görevimi tamamladıktan sonra süt ticareti ile iş hayatına başladım. 2 yıl süt ticareti yaptım. Daha sonraki 2 yıl da nakliyecilik yaptım. 1970 yılında ise kerestecilik işine başladım. O dönem sadece kereste alım satımı yapıyorduk. Devletimizin 23 fabrikası olan bir şirketi vardı. Biz o şirketlerden mal alıp satardık. Sonrasında devlet bu işten zarar ettiği için bütün fabrikaları dağıttı. Hal böyle olunca biz de imalat yapmaya başladık. İlk imalatlarımız Trabzon Yenimahalle’de bulunan çok küçük bir atölyede idi. Orada bir müddet çalıştıktan sonra Trabzon Belediye Başkanı keresteci ve imalatçıları şehir dışına çıkarmak üzere bize Yomra Şana’da bir yer gösterdi. Biz de Yomra Şana’ da 3-5 çalışan ile 800 m2 kapalı, 800 m2 açık alanda üretim yapacağımız bir fabrika kurduk. Sonrasında ise Trabzon Arsin Organize Sanayi Bölgesinden bir parsel aldık. O tarihten itibaren de hem Trabzon Arsin OSB’ de hem de Şana’ daki fabrikalarımızda üretime devam ediyoruz.
Yapı olarak ortaklığı çok sevdiğim için ticaret hayatımda birçok ortaklıklar yaptım. Fakat hiçbiri maalesef köklü ve uzun soluklu olamadı. Büyümenin, daha büyük işler yapabilmenin yolunun ortaklıklardan ve birleşmelerden geçtiğine inanıyorum.
Yeniden dünyaya gelsem yine kerestecilik işini yaparım. Kerestecilik zevkli bir iş. Şu an kerestenin her şeyi para; tozu, odunu, kerestesi...
Kerestecilik, güzel, zevkli bir iştir. Çok da yan dalları vardır. Örneğin palet üretimi. Trabzon’ da bu işi kimse yapmıyor. Vaktiyle ben yapıyordum. Daha sonra bazı nedenlerden dolayı küçülmeye gidince palet yapımını bıraktım.
Firmanız hakkında bilgi verir misiniz? Üretim kapasiteniz, çalışan sayınız nedir?
Bahsettiğim gibi 1970 yılından itibaren kerestecilik yapıyorum. 1995 yılında Trabzon Arsin OSB’ den yer alarak bugünkü asıl fabrikamızı kurduk. Zaman içinde de fabrikamızı yavaş yavaş büyüttük. Bugün 30 çalışanımız var. Günde 70 mikap(m3) mal imalatı yapıyoruz. 400-500 mikap(m3) kurutma kapasitemiz mevcut. İmalatımız büyük bir bölümünü yurt dışına İran ve Irak’a satıyoruz.
Firmanıza eleman bulma konusunda sıkıntı yaşıyor musunuz? Sektörün sıkıntıları neleredir?
Hükümetimiz hammadde satım politikasını değiştirdi. Eskiden mallar depolarda hazır bir şekilde satılıyordu. Şimdi ise ormanda satıyor. Bu süreç bizler için çok sıkıntılı oldu. Sürmene, Maçka, Akçaabat’ta mal satılıyor. Alım yapacak deneyimli eleman bulmada sorun yaşıyoruz. Ormanda satım yapılması ve o sırada ağaç kesimlerinin devam ediyor olması iş kazlarının yaşanmasına sebep oluyor. Ayakta satım başladıktan sonra sektörde ciddi iş kazaları olmaya başladı.
Sektörümüzün diğer bir sorunu ise mal temini sırasında yaşanan haksız rekabetle ilgili. 30, 40, 50 eleman çalıştıran arkadaşlarımız, imalat yapan bizler ve hiçbir şeyi olmayan kişilerle aynı ihalelere girmek zorunda kalıyoruz. Onlarla yarışıyoruz. Bu da bu işin zorluğu. Malı alıp yine bize satıyorlar.
Şirketinizde aldığınız elemanlarda ne gibi özellikler ararsınız?
İsterim ki elemanlarımız, bu fabrika kendilerininmiş gibi çalışsınlar. İşlerine sahip çıksınlar. İyi niyetli olmaları lazım. Bizler de elemanlarımızın sıkıntılarını gidermek için elimizden geleni yapmalıyız.
Biz tüm elamanlarımızı sigortalı çalıştırıyoruz. İşçilerimiz ile patron çalışan ilişkisinden çok arkadaş gibiyiz. Fabrikaya gelen patronu tanıyamaz. Aynı masada yemeğimizi yer, çayımızı içeriz. İşçilerimiz bizim çocuklarımızdır. Bu fabrika bizim değil hepimizindir. Bugüne kadar, 75 yaşındayım, işçilerimi bırakın kimseyle bir küskünlüğüm olmamıştır.
Sizce başarıdaki en önemli prensipler nelerdir?
Dürüst olmak ve devamlı çalışmak.
Deneyimli bir iş insanı olarak gençlerimize ve sanayicilerimize tavsiyeleriniz nelerdir?
İlk olarak dürüst olmaları lazım. İkincisi ne olursa olsun kaliteli mal üretsinler. Son olarak benim için en olmazsa olmazlardan biri de insanların birleşmesi ve birleşerek iş yapmalarıdır.
Dürüst insanlar bulup, ortaklıklar yapsınlar.
Bizlere zaman ayırdığınız için sizlere Trabzon Arsin OSB yönetimi adına çok teşekkür ederiz.